Na het succes van ‘Gidder deërke ... ee plezeërke’ is ‘Vertel mich nog ins get’ het tweede boek van de hand van schrijver Jean Paulssen uit Rimburg, geïllustreerd door de bekende Waubachse kunstenaar Ger Groeneveld. De schrijver wil met dit nieuwe boek, voor jong en oud, het lezen in het ‘Landgraafs’ dialect bevorderen.Met het wel en wee van de familie Odekerken uit Wormhuizen wil men daartoe een aanzet geven.

Hoe?
Door te verhalen over heel vroeger, hoe het toen was. Of hoe een en ander binnen een gezin verliep in de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Dit is dan ook de tijd, waarin het verhaal in het boek zich echt afspeelt, met in de hoofdrol de familie Odekerken.
Gebeurde dat toen ook allemaal zo? Ja. Bepaalde zaken en problemen van toen zijn terug te voeren op de tijd van nu. Vaak duidelijk herkenbaar Met dezelfde emoties, maar wel in een andere omgeving. Toch zijn er duidelijke verschillen met nu. Kinderen speelden in die tijd heel anders, veel meer samen, met elkaar, buiten in de vrije natuur. Op onderzoek, hutten bouwen, vuurtje stoken ... op strooptocht door bos en veld.
Alles speelt zich op het eind van de zeventiger jaren af! De tijd, waarin de spelcomputer langzaam maar zeker zijn intrede doet in ons dagelijkse leven en de televisie steeds vaker en meer programma’s gaat uitzenden.
Elkaar verhalen vertellen raakt daardoor jammer genoeg steeds meer op de achtergrond. Dat is jammer. Gelukkig stellen kinderen nog altijd vragen. Over hoe het vroeger was en waarom dingen gebeurden, zoals ze gebeurden. Hier in deze streek of binnen de eigen familie. Serieuze zaken, zoals Allerheiligen, St. Maarten, Kerstmis, Wereldoorlog II, Dodenherdenking, Bevrijding en de mijnen. Dit zijn maar enkele onderwerpen die zich uitstekend lenen om over te vertellen. Dat moet men blijven doen. Door als verteller een persoonlijke noot toe te voegen aan de vertelling blijft het spannend en heel zeker behouden voor het nageslacht.
Dat was de opzet van het lees- en voorleesboek ‘Vertel mich nog ins get’. Vertel elkaar verhalen en blijf het doen. Dit boek in ‘ós ege sjproak’ wil daartoe een aanzet geven.

De inhoud. Waar gaat het over?
De hoofdpersonen van de familie Odekerken beleven van alles en nog wat in hun dorpje. Dit gedurende een heel jaar. Hierop wordt uitgebreid ingegaan o.a. in de 50 hoofdstukken van het bijna 250 pagina’s tellende boek. Niet alleen de eerder aangehaalde serieuze zaken komen aan bod. Luchtigere onderwerpen, zoals pret in de sneeuw, carnaval, een geheimzinnige professor, een reisje naar Amsterdam en een muizenprobleem met Kerstmis zorgen voor de nodige humor.
Ter afwisseling staan er nog een aantal versjes in over ‘oude ‘beroepen’ die toen nog gewoon in het dorp werden beoefend. De boer, die zijn land bewerkt. De mijnwerker, die diep onder de grond moest zwoegen voor zijn loon. De molenaar, die graan maalt. En nu? In de meeste dorpen zijn ze niet meer; is de slager verdwenen. Waar hoort men nog de smid op zijn aambeeld slaan? In het boek komen we ze nog tegen, want alle verhalen spelen zich af in een dorpje, Wormhuizen (‘Wormhoeze’) genaamd. Het ligt aan de Duits/Nederlandse grens, gevormd door het snelstromende riviertje de Worm. Hier wonen de ‘Odekerkens’ in het voorste gedeelte van ‘Huize Welgelegen’, een oud vakwerkhuis. De naam is bewust door moeder Finy gekozen. Zij is getrouwd met Albert Odekerken, de zoon van Juupke Odekerken. Deze laatste is de opa van de kinderen Roel en Bianca. Opa Juupke woont apart achterin het huis, in zijn tot woning verbouwde, vroegere timmerwerkplaats. Opa Juupke heeft al heel wat meegemaakt. Hij kan uitstekend vertellen, weet heel veel van vroeger. De familie Odekerken is pas compleet met de hond Boomer. Al is hij een beetje sloom, toch blijkt hij een held in het verhaal.

Een feestelijke presentatie
Op vrijdag 19 november 2010 vond de feestelijke presentatie plaats van dit tweede kinderboek van Jean. Familieleden, vrienden, bekenden en andere genodigden waren in de Laethof te Eijgelshoven aanwezig. Het werd een gezellig samenzijn in een echt huiselijke sfeer. Omdat presentator Frans Bremen verhinderd was, praatten Pierre en Jean zelf het programma aan elkaar. Zo was er een dia klankbeeld over Rimburg, een portret over de schrijver en een voorstelling van de tekeningen van illustrator Ger. Livemuziek was er ook, nl. op euphonium door Léon en Michèl. De kleinkinderen van Pierre, Loeka en Elke, droegen een gedicht uit het boek voor. Eerste exemplaren van ‘Vertel mich nog ins get’ waren er uiteraard voor Jean en Ger, maar ook voor Jo Dautzenberg, Rob Delahaye, wethouder Harrie Leunessen, dr. W. Kremer van de Stichting Raiffeisen en de Streektaalfunctionaris van de Provincie Limburg, drs. Ton van de Wijngaard. Zij voerden allen het woord, waarbij laatstgenoemde nog eens het belang onderstreepte van dialectliteratuur voor de jeugd. Hij had ook het voorwoord geschreven in dit boek. Ook in het zonnetje werden gezet uitgever Wiel Eijdems, die het had aangedurfd om het boek uit te geven.